Ένα λιγοστό «αντίο» σε ένα σπουδαίο σύντροφο

 

remoundos_01

http://www.xekinima.org/arthra/view/article/teleytaio-antio-sto-niko-remoyndo/

Είναι αλήθεια ότι εμείς οι κομμουνιστές γνωρίζουμε καλά ότι όταν πεθαίνεις τελειώνεις και «εις χουν απελεύσει»…  Το γεγονός ότι δεν πιστεύουμε στη μεταθανάτια ζωή κάνει το πόνο και τη θλίψη που νιώθουμε όταν κάποιος δικός μας πεθαίνει ίσως πιο μεγάλη ή πιο βαθιά.

Χθες το βράδυ όταν έμαθα για το Νικόλα απλά σφίχτηκα στην αρχή, σαν να κοπήκανε τα πόδια μου. Στη συνέχεια όμως άρχισα να τον σκέφτομαι και να φέρνω στο νου μου σκηνές που ήμασταν μαζί και τότε συνειδητοποίησα πόσο στεναχωρήθηκα. Είναι που καμιά φορά τα συναισθήματα σου θέλουν κι αυτά το χρόνο τους, χρειάζεται να συσσωρευτεί ποσότητα για να γίνει ποιότητα…

Συνέχεια