Ναι ρε, με το μέλλον των παιδιών μας δεν παίζουμε!!!

Σε αυτή την δίμηνη παρατεταμένη προεκλογική περίοδο έχω ανεχτεί πολλά και δε μιλάω (εντάξει μιλάω και κυρίως βρίζω, αλλά δεν έχω γράψει τίποτα μέχρι σήμερα…) αλλά σήμερα νιώθω το ποτήρι να ξεχειλίζει.

Ο καθένας έχει τον κάλο του θα μου πεις,  εσένα τι σε έπιασε σήμερα; Στο κάτω κάτω τόσα έχουμε δει  κι ακούσει τελευταία τι είναι αυτό που κάνει τη διαφορά;

Κι όμως 2 μήνες τώρα νομίζω ότι ζω στη δεκαετία του ’50. Είναι σαν να τέλειωσε μόλις ο εμφύλιος και η δεξιά (κάθε είδους και απόχρωσης) να έχει ξεσαλώσει με αέρα νικητή. Τις προάλλες ένας μαθητής μου,  μου είπε ότι η δασκάλα των αγγλικών του,  του είπε ότι «αν έρθουν οι κόκκινοι στην εξουσία θα μας πάρουν τα σπίτια».  Ευτυχώς που δεν μας είπαν ακόμα ότι θα έρθουν οι κομμουνιστές να μας κλέψουν τις κότες και τις κατσίκες και μετά να μας βιάσουν τις γυναίκες. Αν και για να είμαι ειλικρινής, επειδή όλα τα περιμένω πια, δεν το αποκλείω μέχρι τις εκλογές να το ακούσουμε κι αυτό.

Τέλος πάντων όλες αυτές τις ηλιθιότητες ίσως τις συνηθίσαμε λίγο πολύ και ενώ στην αρχή τα παίρναμε στο κρανίο τις τελευταίες μέρες απλά γελάμε… Σήμερα όμως μετά το ντόρο που έγινε κάθισα και είδα αυτό το περιβόητο σποτάκι της ΝΔ με τα παιδάκια στο σχολείο που ρωτάν όλο απορία «γιατί κύριε…» δεν είναι η Ελλάδα στο ευρώ.  Και επειδή αυτό δεν ήταν αρκετό έρχεται και το σύνθημα «με το μέλλον των παιδιών μας δεν παίζουμε» να σου ανεβάσει το αίμα στο κεφάλι όσο δεν πάει.

Συνέχεια